حال بورس چگونه خوب می شود؟
به گزارش ایران ماین روزنامه همشهری نوشت: تحلیلگران بر این باورند که جاماندگی نرخها در بورس با جهش نرخ ارز و رکوردهای بیسابقه فلزات در بازارهای جهانی، بورس را به فنر فشردهای تبدیل کرده که درصورت توقف مداخلات دولتی و حذف نرخگذاری دستوری، ظرفیت یک جهش بلند و جبرانی برای بازپسگیری سهم خود از سفره داراییهای سرمایهگذاران را داراست.
نزولهای سنگین شاخص بورس در هفته گذشته این سوال را ایجاد کرده که روند نزولی بورس تا کجا ادامه دارد؟
جابهجایی مرزهای روانی در بورس
امیر سیدی با نگاهی تبارشناسانه به اعداد و رقم ها شاخص کل گفت: بازار سهام نه یک مسیر خطی، بلکه یک ساختار موجی را دنبال میکند.او با رجوع به دادههای 2 دهه اخیر میگوید: شاخص کل در سال ۱۳۸۳ در محدوده ۱۳ هزار واحد قرار داشت. با بروز بحرانها و اصلاحات ساختاری این عدد در سالهای ۸۶ و ۸۷ به نیمه (حدود ۶ هزار واحد) سقوط کرد ولی این پایان ماجرا نبود. از سال ۸۸ موتور عامل حرکت بازار روشن شد و شاخص در یک جهش خیرهکننده به ۹۰هزار واحد در سال ۹۱ رسید.سیدی تأکید میکند: ما در آن مقطع شاهد یک توسعه ۱۰ برابری بودیم. این طرح دقیقا اواخر دهه ۹۰تکرار شد؛ شاخصی که در محدوده ۸۰ هزار واحد بود طی 2سال به یک میلیون و ۹۰۰ هزار واحد رسید، یعنی جهشی نزدیک به ۲۰ برابر. این اعداد نشان میدهند که بورس تهران وقتی حرکت خود را آغاز میکند ابایی از جابهجا کردن مرزهای روانی ندارد.
چرا بورس از طلا و مسکن جا ماند؟
بهنام صمدی نیز با طرح این سوال که چرا با وجود تورمهای افسارگسیخته، بورس هنوز نتوانسته عقبماندگی خود را نسبت به سال ۹۹ جبران کند، گفت: درحالیکه نرخ مسکن در تهران، نرخ سکه و حتی خودروهای داخلی نسبت به سال ۹۹ چند برابر شدهاند، بسیاری از نمادهای بورس، بهویژه نمادهای کوچک و متوسط هنوز ۵۰ درصد با سقف تاریخی خود فاصله دارند.او دلایل این پدیده را در 3لایه تحلیل کرد و گفت: زخم سال ۹۹هنوز بر پیکره اعتماد عمومی تازگی دارد. خروج نقدینگی حقیقی و کوچ آن به سمت صندوقهای با درآمد ثابت یا بازار طلا رمق بازار را گرفته است، همچنین نرخگذاری دستوری در صنایع استراتژیک مانند خودرو و پتروشیمی عملا سود را از جیب سهامدار به جیب دلالها منتقل کرده است.
چشمانداز آینده: جهش یا سقوط؟
هر دو کارشناس بر این نکته اشتراک نظر داشتندکه دولت باید دست از پشتیبانیهای کلامی بردارد و به سمت اصلاحات نهادی حرکت کند. صمدی معتقد است دولت بزرگترین ذینفع بورس است ولی با تصمیمات خلقالساعه، تیشه به ریشه این بازار میزند. سیدی نیز تأکید کرد: اعتماد با بخشنامه بر نمیگردد، بلکه محصول کارایی باثبات سیستم است.
سیدی در پاسخ به این سوال که آیا بورس در روزهای آینده با توسعه مواجه خواهد شد یا خیر؟ گفت: اگر تنشهای سیاسی کنترل و نرخ ارز در کانالهای فعلی تثبیت شود بورس پتانسیل یک افزایش پایدار را دارد ولی نباید انتظار داشت اتفاقات سال ۹۹ تکرار شود. توسعه پیشرو، رشدی تحلیلی و مبتنی بر سودآوری کمپانیها خواهد بود.
بهنام صمدی نیز با تأکید بر مدیریت ریسک افزود: بازار سرمایه در بلندمدت همیشه برنده است ولی توصیه من به سهامداران این است که بدون سواد مالی و به تنهایی وارد خرید و فروش نشوند.