نزول نرخ خرید دلار در برابر توسعه بلندمدت بیت کوین؛ نوسان مرئی در برابر تورم نامرئی
در حالی که ریزش نرخ بیت کوین امکان دارد برای بسیاری از سرمایهگذاران نگرانکننده به نظر برسد، جزییات آماری نشان میدهد که ارزهای سنتی مانند دلار ایالات متحده در بازههای زمانی طولانیتر، نوسانی به مراتب مخربتر ولی پنهان را تجربه میکنند. در طول سه سال گذشته، قدرت خرید دلار به دلیل تورم و نوسانات شاخص ارز، به شدت نزول یافته است، در حالی که بیت کوین علیرغم اصلاحات نرخ، بهرهوری قابلتوجهی را ثبت کرده است.
طبق دادههای شاخص نرخ مصرفکننده (CPI) و اداره آمار کار (BLS)، قدرت خرید یک اسکناس ۱ دلاری از سال ۲۰۲۳ تاکنون به حدود ۸۹ تا ۹۳ سنت نزول یافته است. در مقابل، یک دلار سرمایهگذاری شده در بیت کوین در فوریه ۲۰۲۳، حتی با احتساب ریزشهای اخیر، اکنون ارزشی معادل ۳.۲۶ دلار دارد.
این تضاد نشان میدهد که ریسک ناشی از «نوسانات مرئی» در بازار رمز ارز، در بلندمدت بسیار کمتر از «نوسانات نامرئی» یا همان تورم در پول نقد بوده است.
تفاوت ماهیت نوسان در نقدینگی و رمز ارز
بسیاری از منتقدان، رمز ارز را به دلیل نمودارهای قرمز و اصلاحات ناگهانی قضاوت میکنند، ولی واقعیت این است که پول نقد نیز نوسان دارد؛ با این تفاوت که نوسان آن نه در نمودارها، بلکه در بالا رفتن هزینههای اجارهبها، مواد غذایی و سرویس ها مشاهده میشود.
در شرایطی که نرخ بهره واقعی (Real Yields) و نقدینگی سیستم بانکی تحت فشار است، داراییهای ریسکپذیر امکان دارد در کوتاهمدت دچار رکود شوند، ولی مدلهای آماری برتری حفظ نرخ در بیت کوین را تایید میکنند.
یک خرید ۱ دلاری بیت کوین در اوایل فوریه ۲۰۲۳، امروز حتی پس از ریزشهای اخیر، تقریباً به ۳.۲۶ دلار تبدیل شده است؛ در حالی که نرخ واقعی یک اسکناس ۱ دلاری از همان زمان تاکنون، بسته به شاخصهای DXY یا سبد تجاری، به حدود ۸۹ تا ۹۳ سنت نزول یافته است.
تحلیلگران معتقدند ترکیب سه عامل نرخ بهره واقعی، میزان نقدینگی فدرال رزرو (Federal Reserve) و جریان ورودی به ETF های اسپات، جهت حرکت بیت کوین در ۱۲ ماه آینده را تعیین خواهد کرد.
اگرچه نرخهای بهره بالا امکان دارد جذابیت داراییهای پرریسک را در کوتاهمدت نزول دهد، ولی تاریخچه سه ساله نشان میدهد که فرار از «خونریزی آرام» نرخ پول نقد، عامل حرکت اصلی ورود سرمایهگذاران به بازار رمز ارز باقی مانده است.
